Herstel is niet altijd leuk, het is keihard werken en blijven bedenken wat goed is en werkt voor jou. Dat je daarbij ondersteuning nodig hebt geeft niet. Mensen zijn niet gemaakt om iets alleen te doen. Delen is helen.

Helma


Ik ben Helma. Na mijn middelbare school ben ik begonnen aan de opleiding SPW, maar destijds wilde ik liever met dieren werken. Ik ben een opleiding tot dierverzorger gaan volgen en aansluitend heb ik een aantal jaren in een dierenasiel gewerkt. Daarna heb ik een opleiding tot beveiliger gevolgd en heb ik 8 jaar in de beveiliging gewerkt. Zowel als surveillant als op een vaste locatie.

Na een inbraak op mijn werk heb ik lange tijd gedaan alsof er niets aan de hand was. Maar na 5 jaar nagenoeg elke dienst te werken met veel angst, kon ik het niet meer. Ik had aan de inbraak een angststoornis overgehouden en die was nu zo ernstig dat werken even niet meer ging. Maar dat was niet het enige. Al vanuit mijn jeugd ken ik vele periodes waarin in mij zeer somber voelde en nu ik inmiddels hulp had gevonden voor mijn angstklachten, leek het mij verstandig om ook de somberheid aan te gaan pakken. Want het bleek dat dat soort gevoelens niet gebruikelijk waren voor een jonge vrouw om te hebben. Mijn leven stond ineens op zijn kop en in deze periode verloor mijn baan, veel vrienden en verbrak ik mijn toenmalige relatie.

Ik heb een jaar lang thuis gezeten, maar ik kwam er al snel achter dat thuis zitten niet zo goed werkt voor mij. Dus ik ben mij actief (op de dagen dat het niet heel slecht ging) gaan inzetten op de school van mijn kinderen, bij de voetbalclub en volgde daarbij dagbesteding. Dit om mezelf bezig te houden en nuttig te voelen. Want na het verliezen van mijn baan voelde ik me alles behalve nuttig. Bij de dagbesteding kon ik doen wat ik die dag kon doen, soms was dat veel en de andere dagen was ik alleen maar aanwezig.

Het feit dat ik op de dagbesteding weer kon ontdekken waar mijn talenten lagen en waar ik kon doen waar ik blij van werd (en mijn ambulante begeleiders met mij mee bleven denken in plaats van dat ze voor mij dachten), zorgden er voor dat het uiteindelijk, na een aantal jaren, met vallen en opstaan steeds een beetje beter met mij ging.

In de beveiliging mocht ik niet meer werken maar ik wilde toch wel heel graag weer wat gaan doen. Dit was het moment dat diverse mensen mij vroegen of ervaringsdeskundige niet wat voor mij zou zijn. Ik had altijd wel het idee dat wat ik mee had gemaakt allemaal ‘niet voor niets’ was geweest, maar om dan er ook je beroep van te gaan maken was het andere uiterste. Toch bleef het idee rondspoken in mijn hoofd en ik bezocht een informatiebijeenkomst voor een opleiding tot ervaringsdeskundige aan Howie the Harp. En eenmaal aangenomen is het balletje gaan rollen. De eenjarige opleiding bestaat uit een zeer intensief half jaar theorie en een half jaar praktijk door middels van stage. De opleiding is in Arnhem maar ik wilde voor mijn stage graag iets dichter in de buurt. Via mijn opleidingscoördinator en via Sacha van Geel kwam ik in aanraking met Woonzorgnet locatie Het Kodal en kon ik daar eerst een tweedaagse stage lopen en mocht ik daarna mijn stage van een half jaar ook lopen bij Het Kodal.

Ik ben heel hartelijk ontvangen door zowel het team als de bewoners, en al redelijk snel voelde het enorm goed om hier te zijn. Mijn opleiding heb ik afgerond in maart 2018 en omdat Het Kodal ook graag met een ervaringsdeskundige in het team wilde gaan werken en ik hier een geschikte kandidaat voor leek te zijn, heeft Woonzorgnet mij een contract aangeboden. Ik kon deze geweldige kans niet aan mij voorbij laten gaan. Voor mij is het alsof mijn harde werken eindelijk beloond wordt met deze kans om weer volledig mee te draaien in de maatschappij, maar ik begrijp ook heel goed dat het voor sommige mensen (nog) niet mogelijk is. Bij Het Kodal is het werken met ervaringsdeskundigheid nieuw en samen met bewoners en het team vind ik het mooi om een onderdeel te zijn van deze zoektocht.

Bij mij is het glas halfvol. Graag kijk ik met de mensen naar wat wél kan, en als iets nog niet kan hoe we daar dan zo dicht mogelijk in de buurt kunnen komen.

Groet, Helma

P.s. Herstel is niet altijd leuk, het is keihard werken en blijven bedenken wat goed is en werkt  voor jou. Dat je daarbij ondersteuning nodig hebt geeft niet. Mensen zijn niet gemaakt om iets alleen te doen. Delen is helen.

terug naar overzicht